کیف پول اتریوم چیست؟ معرفی بهترین ولت‌های اتر (ETH) و راهنمای انتخاب

کیف پول اتریوم ابزاری برای نگهداری و مدیریت ETH، دریافت و ارسال دارایی و اتصال به برنامه‌های وب ۳ است. انتخاب بهترین کیف پول به نحوه استفاده شما بستگی دارد؛ مثلا برای دیفای، نگهداری بلندمدت یا استفاده روزمره، گزینه‌های متفاوتی مناسب‌تر هستند.

در این راهنما، کیف پول‌های نرم افزاری و سخت افزاری اتریوم را مقایسه می‌کنیم و بررسی می‌کنیم کاربران ایرانی هنگام انتخاب کیف پول باید به چه محدودیت‌ها و نکات امنیتی توجه کنند.

کدام کیف پول اتریوم برای شما مناسب‌تر است؟

بهترین کیف‌پول اتریوم برای همه یکسان نیست. قبل از انتخاب، مشخص کنید بیشتر با موبایل کار می‌کنید، با دیفای و وب ۳ در تعامل هستید، اتر را بلندمدت نگه می‌دارید یا می‌خواهید دارایی مشترکی را مدیریت کنید.

اگر بیشتر با موبایل کار می‌کنید

تراست والت (Trust Wallet) روی آی او اس، اندروید و مرورگر در دسترس است و از تعداد زیادی بلاک‌چین پشتیبانی می‌کند. به همین دلیل می‌توانید ETH و دارایی‌های شبکه‌های مختلف را در یک کیف‌پول ارز دیجیتال مدیریت کنید.

نکته مهم این است که تراست والت خودحضانتی است. بنابراین اگر عبارت بازیابی خود را از دست بدهید و روش بازیابی دیگری نداشته باشید، شرکت ارائه‌دهنده نمی‌تواند مانند یک حساب کاربری عادی رمز عبور شما را بازنشانی کند.

اگر با دیفای، ان اف تی و وب ۳ کار می‌کنید

متامسک (MetaMask) و ربی (Rabby) هر دو برای تعامل مداوم با اتریوم، شبکه‌های EVM و برنامه‌های غیرمتمرکز قابل بررسی هستند، اما تجربه کاربری آنها تفاوت‌هایی دارد.

متامسک روی موبایل و مرورگر در دسترس است و امکان اتصال کیف پول سخت افزاری را نیز فراهم می‌کند. ربی علاوه بر مرورگر، نسخه موبایل و دسکتاپ دارد و امکاناتی مانند شبیه سازی تراکنش را ارائه می‌دهد تا قبل از امضا، نتیجه احتمالی تراکنش را بهتر بررسی کنید؛ قابلیتی که هنگام تعامل با قراردادهای هوشمند اهمیت بیشتری دارد.

اگر اتر را بلندمدت نگه می‌دارید

در کیف‌پول‌های سخت افزاری مانند لجر (Ledger) و ترزور (Trezor)، کلید خصوصی روی دستگاه مخصوص نگهداری می‌شود و تایید نهایی تراکنش نیز از طریق همان دستگاه انجام می‌شود.

این ساختار احتمال قرار گرفتن مستقیم کلید خصوصی در معرض بدافزارهای گوشی یا کامپیوتر را کاهش می‌دهد.

اگر دارایی مشترک یا سازمانی دارید

سیف (Safe Smart Account) زمانی کاربرد دارد که نمی‌خواهید کنترل دارایی فقط به یک کلید وابسته باشد. می‌توانید چند مالک تعریف کنید و تعیین کنید برای انجام هر تراکنش چه تعداد تایید لازم باشد.

برای مثال، یک تیم می‌تواند حسابی با سه مالک ایجاد کند و اجرای تراکنش را به تایید حداقل دو نفر وابسته کند. این ساختار برای خزانه‌ها، تیم‌ها و دارایی‌های مشترک مناسب است، اما تعداد مراحل مدیریت و تایید تراکنش را افزایش می‌دهد.

اگر هم امنیت نگهداری و هم دسترسی به دیفای برای شما مهم است

لازم نیست بین کیف پول سخت افزاری و دیفای یکی را انتخاب کنید. می‌توانید لجر یا ترزور را به کیف پولی مانند متامسک یا ربی متصل کنید.

در این حالت، رابط متامسک یا ربی برای اتصال به برنامه‌های غیرمتمرکز استفاده می‌شود، اما امضای نهایی تراکنش همچنان با کیف پول سخت افزاری انجام می‌شود. این ترکیب برای کاربری مناسب است که هم دارایی قابل توجهی نگهداری می‌کند و هم به‌طور منظم با وب ۳ تعامل دارد.

کیف پول اتریوم چیست و چگونه کار می‌کند؟

وقتی اتر (ETH) را به کیف پول اتریوم منتقل می‌کنید، خود دارایی داخل برنامه کیف‌پول یا گوشی شما ذخیره نمی‌شود. اطلاعات مربوط به دارایی و حساب روی بلاک‌چین قرار دارد و کیف پول رابطی است که با استفاده از کلیدهای شما، امکان مشاهده موجودی و امضای تراکنش را فراهم می‌کند.

به‌همین‌دلیل حتی می‌توانید یک حساب اتریوم را با کیف پول سازگار دیگری مدیریت کنید.

کلید خصوصی (Private Key) کلید محرمانه‌ای است که امکان امضای عملیات مربوط به یک حساب را فراهم می‌کند. کسی که به این کلید دسترسی داشته باشد می‌تواند تراکنش‌های آن حساب را امضا کند، بنابراین نباید آن را در اختیار شخص دیگری قرار دهید.

عبارت بازیابی (Seed Phrase) نیز اطلاعاتی است که بسیاری از کیف‌پول‌ها برای بازیابی حساب‌های شما تولید می‌کنند. این عبارت معمولاً شامل ۱۲ تا ۲۴ کلمه است و شخصی که به آن دسترسی پیدا کند می‌تواند کنترل حساب‌های مرتبط را به دست بگیرد.

تا ۱۵٪ سود سالانه، بدون معامله

در استخر مشارکت سرمایکس، بدون نیاز به ترید یا تحلیل بازار، تا ۱۵٪ سود سالانه دریافت کن و دارایی دیجیتالت رو به جریان بنداز

شروع سرمایه‌گذاری

آدرس اتریوم بخش عمومی حساب شماست و برای دریافت دارایی می‌توانید آن را در اختیار دیگران قرار دهید. این آدرس با کلید خصوصی تفاوت دارد؛ آدرس برای دریافت دارایی عمومی است، اما کلید خصوصی برای کنترل حساب باید محرمانه بماند.

کیف‌پول و حساب اتریوم نیز یک مفهوم نیستند. کیف پول ابزار مدیریت حساب است؛ یک کیف پول می‌تواند چند حساب را مدیریت کند و یک حساب نیز در صورت سازگاری می‌تواند از طریق کیف پول‌های مختلف در دسترس باشد.

بهترین کیف‌پول‌های نرم‌افزاری اتریوم

کیف پول نرم افزاری دسترسی سریع‌تری به اتر و برنامه‌های غیرمتمرکز (dApp) فراهم می‌کند، اما کلید خصوصی یا اطلاعات لازم برای امضا روی دستگاهی قرار می‌گیرد که معمولاً به اینترنت متصل است. به همین دلیل باید علاوه بر امکانات کیف پول، مدل امنیتی و شیوه استفاده خودتان را نیز در نظر بگیرید.

متامسک

متامسک (MetaMask) یکی از گزینه‌های شناخته‌شده برای نگهداری و استفاده از اتریوم است که روی موبایل و به‌صورت افزونه مرورگر در دسترس قرار دارد.

این کیف پول خودحضانتی است؛ یعنی کنترل کلیدهای حساب و مسئولیت نگهداری از عبارت بازیابی با خود شماست.

اگر با دیفای، ان اف تی یا برنامه‌های وب ۳ کار می‌کنید، متامسک کاربرد بیشتری برایتان دارد. می‌توانید کیف‌پول را مستقیما به برنامه‌های غیرمتمرکز متصل کنید و تراکنش‌هایی مثل سواپ، خرید NFT یا تعامل با قراردادهای هوشمند را از داخل کیف پول تایید کنید.

برای امنیت بیشتر می‌توانید متامسک را به کیف پول سخت افزاری مثل لجر یا ترزور هم متصل کنید. در این حالت از متامسک برای کار با برنامه‌های غیرمتمرکز استفاده می‌کنید، اما تایید نهایی تراکنش روی دستگاه سخت افزاری انجام می‌شود و کلید خصوصی از آن خارج نمی‌شود.

ربی والت

ربی (Rabby) یک کیف پول مناسب برای کاربرانی است که بیشتر با اتریوم، شبکه‌های EVM و برنامه‌های دیفای کار می‌کنند. این کیف پول روی مرورگر، موبایل و دسکتاپ در دسترس است و جابه‌جایی بین شبکه‌ها و برنامه‌های مختلف را ساده‌تر می‌کند.

یکی از قابلیت‌های کاربردی ربی، شبیه‌سازی تراکنش قبل از تایید است. یعنی پیش از امضا می‌توانید ببینید انجام تراکنش احتمالا چه تغییری در دارایی شما ایجاد می‌کند؛ موضوعی که هنگام کار با قراردادهای هوشمند و دیفای اهمیت بیشتری دارد.

اگر از کیف پول سخت افزاری استفاده می‌کنید، می‌توانید ربی را به آن متصل کنید. در این حالت از رابط ربی برای کار با برنامه‌های غیرمتمرکز استفاده می‌کنید، اما کلید خصوصی روی دستگاه سخت افزاری باقی می‌ماند و تایید نهایی تراکنش از طریق همان دستگاه انجام می‌شود.

تراست والت

تراست والت (Trust Wallet) یک کیف پول خودحضانتی است که روی آی او اس، اندروید و به‌صورت افزونه مرورگر در دسترس قرار دارد.

این کیف پول علاوه بر اتریوم، از بیش از ۱۰۰ بلاک چین پشتیبانی می‌کند؛ بنابراین اگر دارایی‌های شما فقط به ETH محدود نیست، می‌توانید چند شبکه مختلف را در یک کیف پول مدیریت کنید.

این ویژگی برای کاربری مناسب است که مثلا هم اتریوم دارد، هم از شبکه‌های دیگر استفاده می‌کند و نمی‌خواهد برای هرکدام کیف پول جداگانه نصب کند.

بهترین کیف پول‌های سخت افزاری اتریوم

کیف پول سخت افزاری کلید خصوصی را در سخت افزار نگه می‌دارد و تراکنش را بدون خارج کردن کلید خصوصی از دستگاه امضا می‌کند. این ویژگی احتمال افشای مستقیم کلید از طریق دستگاه متصل به اینترنت را کاهش می‌دهد، اما امنیت نهایی همچنان به نحوه نگهداری نسخه پشتیبان و بررسی تراکنش پیش از تایید بستگی دارد.

لجر

لجر در حال حاضر مدل‌هایی مانند لجر فلکس (Ledger Flex)، لجر استکس (Ledger Stax)، لجر نانو نسل ۵ (Ledger Nano Gen5)، نانو ایکس (Nano X) و نانو اس پلاس (Nano S Plus) را عرضه می‌کند.

برای انتخاب مدل باید سازگاری دستگاه، شیوه اتصال و نوع استفاده خودتان را بررسی کنید؛ برای مثال نانو اس پلاس (Nano S Plus) اتصال یو اس بی دارد و برای آی او اس طراحی نشده است.

در ساختار لجر، کلید خصوصی روی امضاکننده سخت افزاری نگهداری می‌شود و تایید تراکنش روی دستگاه انجام می‌شود. لجر از اتر و توکن‌های استاندارد توکن اتریوم پشتیبانی می‌کند و می‌توانید حساب سخت افزاری را به متامسک متصل کنید تا بدون انتقال کلید خصوصی به متامسک از برنامه‌های غیرمتمرکز استفاده کنید.

اتصال لجر به متامسک به معنی وارد کردن عبارت بازیابی نیست. متامسک به‌عنوان رابط استفاده می‌شود و تایید تراکنش برای حساب لجر همچنان به کیف پول سخت افزاری فرستاده می‌شود.

ترزور

مدل‌های فعلی خانواده ترزور شامل ترزور سیف ۷ (Trezor Safe 7)، سیف ۵ (Safe 5) و سیف ۳ (Safe 3) هستند و مدل‌های قدیمی‌تر مدل تی (Model T) و مدل وان (Model One) نیز همچنان در مستندات پشتیبانی ترزور دیده می‌شوند. تمام این مدل‌ها از اتریوم پشتیبانی می‌کنند.

در مجموعه ترزور (Trezor Suite) می‌توانید اتر و توکن‌های استاندارد توکن اتریوم را مدیریت کنید. ترزور همچنین شبکه‌های مختلف اتریوم از جمله آربیتروم وان (Arbitrum One)، آپتیمیسم (Optimism) و بیس (Base) را پشتیبانی می‌کند و برای تعامل گسترده‌تر با برنامه‌های غیرمتمرکز می‌توان دستگاه را به متامسک یا ربی متصل کرد.

مدل نسخه پشتیبان در ترزور بسته به دستگاه می‌تواند بی آی پی ۳۹ (BIP39) یا اس لیپ ۳۹ (SLIP39) باشد. در مدل‌های جدیدتر خانواده سیف، نسخه پشتیبان پیش‌فرض می‌تواند از نوع ۲۰ کلمه‌ای اس لیپ ۳۹ (SLIP39) باشد؛ بنابراین نباید تصور کنید تمام کیف پول‌های سخت افزاری الزاماً عبارت بازیابی دوازده یا بیست‌وچهار کلمه‌ای دارند.

کیف پول اتریوم را بر چه اساسی انتخاب کنیم؟

بهترین کیف پول اتریوم باید با نحوه استفاده شما هماهنگ باشد.

• کنترل کلید خصوصی: مشخص کنید کلید را خودتان نگه می‌دارید یا ارائه‌دهنده دارایی را حضانتی می‌کند. در کیف‌پول خودحضانتی، مسئولیت حفظ کلید و نسخه پشتیبان با خود شماست.
• نسخه پشتیبان و بازیابی: بررسی کنید کیف‌پول از عبارت بازیابی ، کلید عبور، بازیابی اجتماعی یا روش دیگری برای بازیابی استفاده می‌کند و قبل از انتقال دارایی مطمئن شوید روش بازیابی را می‌دانید.

بازیابی اجتماعی (Social Recovery) یعنی اگر دسترسی‌تان به کیف پول از بین برود، بتوانید با کمک چند فرد یا دستگاه مورد اعتماد دوباره کنترل کیف پول را به دست بگیرید؛ بدون اینکه فقط به عبارت بازیابی وابسته باشید.

• سابقه امنیتی: ممیزی، متن باز بودن و نحوه نگهداری کلید را بررسی کنید.
• شبکه‌های پشتیبانی‌شده: فقط پشتیبانی از اتر کافی نیست؛ اگر روی آربیتروم، آپتیمیسم، بیس یا یک لایه ۲ دیگر دارایی دارید باید پشتیبانی همان شبکه را نیز بررسی کنید.
• پشتیبانی از کیف‌پول سخت‌افزاری: اگر می‌خواهید دیفای را با کلیدی که در کیف‌پول سخت افزاری نگهداری می‌شود استفاده کنید، سازگاری کیف پول با لجر، ترزور یا دستگاه موردنظر اهمیت دارد.
• پیش نمایش تراکنش: هنگام استفاده از قرارداد هوشمند، کیف پولی که نتیجه احتمالی تراکنش را نشان می‌دهد می‌تواند اطلاعات بیشتری پیش از امضا در اختیار شما قرار دهد.
• مدیریت مجوز توکن: کیف پول یا ابزار مورد استفاده باید امکان بررسی مجوزهای دسترسی داده‌شده به قراردادهای هوشمند را برای شما فراهم کند. مجوزهای غیرضروری را لغو کنید.
• برنامه غیرمتمرکز و ان اف تی: اگر از دیفای یا ان اف تی استفاده می‌کنید، سازگاری کیف پول با برنامه‌های غیرمتمرکز را بررسی کنید.
• رابط کاربری: کیف پولی را انتخاب کنید که قبل از تایید تراکنش بتوانید آدرس، شبکه، مبلغ و مجوزهای دسترسی را به‌وضوح بررسی کنید.
• هزینه سرویس‌ها: کارمزد شبکه با هزینه سواپ، بریج یا خرید/فروش یکسان نیست و سرویس‌های داخلی کیف پول ممکن است هزینه جداگانه داشته باشند.
• دسترسی منطقه‌ای: در دسترس بودن خود کیف پول را از دسترسی به خرید، فروش، سواپ یا سرویس‌های شخص ثالث جدا کنید؛ این قابلیت‌ها ممکن است براساس کشور و ارائه دهنده متفاوت باشند.

بهترین کیف‌پول اتریوم برای کاربران ایرانی چیست؟

اینکه یک کیف پول اتریوم کشور ایران را در فهرست مناطق محدودشده قرار داده، لزوما به این معنی نیست که ETH موجود در یک آدرس اتریوم با ورود از ایران فریز می‌شود. برای درک این موضوع باید سه چیز را از هم جدا کنید:

• آدرس و کلید خصوصی
• نرم افزار کیف پول
• سرویس‌های جانبی کیف پول

پس کاربران ایرانی چطور از این کیف‌پول‌ها استفاده می‌کنند؟

در کیف‌پول‌های خودحضانتی، دارایی داخل شرکت سازنده کیف‌پول نگهداری نمی‌شود. کلید خصوصی در اختیار خود کاربر است و کیف پول فقط ابزاری برای مشاهده موجودی، ساخت و امضای تراکنش محسوب می‌شود. به همین دلیل، اگر دسترسی به یک اپلیکیشن یا سرویس آن محدود شود، این موضوع لزوما به معنی از دست رفتن ETH نیست.

برای مثال متامسک اعلام کرده که یک کیف پول خودحضانتی است، اما به طور پیش فرض برای ارتباط با شبکه اتریوم از Infura استفاده می‌کند و Infura به دلیل تحریم‌های آمریکا به کاربران بعضی مناطق از جمله ایران سرویس نمی‌دهد.

متامسک در عین حال امکان اتصال به نود و پل ارتباطی کیف پول با شبکه بلاک چین (RPC) دیگری را نیز فراهم کرده است.

در عمل، کاربران کیف پول‌های خودحضانتی می‌توانند با این سه وضعیت مواجه شوند:

• خود کیف پول باز می‌شود، اما اتصال به شبکه محدود است: مشکل ممکن است مربوط به RPC یا زیرساختی مانند Infura باشد. کیف پول‌هایی مانند متامسک امکان استفاده از آرپی‌سی یا نود دیگری را دارند.
• قابلیت‌هایی مثل سواپ، خرید و فروش و استیکینگ کار نمی‌کنند: این سرویس‌ها معمولا توسط شرکت‌های ثالث ارائه می‌شوند و می‌توانند براساس آی پی، کشور، KYC یا قوانین تحریم دسترسی را محدود کنند.
• شرایط استفاده خود کیف پول ایران را ممنوع کرده است: برای مثال تراست والت در شرایط استفاده خود، کاربران ساکن یا تابع کشورهای تحت تحریم جامع از جمله ایران را واجد شرایط استفاده از سرویس‌ها نمی‌داند.

بنابراین اینکه یک کاربر از نظر فنی بتواند اپلیکیشن را باز کند، به معنی مجاز بودن تمام سرویس‌های آن برای ایران نیست.

آیا آدرس کیف پول اتریوم مشخص می‌کند کاربر ایرانی است؟

خیر. آدرس اتریوم به‌خودی‌خود شامل کشور، IP یا موقعیت جغرافیایی صاحب کیف پول نیست.

اما زمانی که کیف پول برای نمایش موجودی یا ارسال تراکنش به یک سرور، RPC یا سرویس جانبی متصل می‌شود، آن سرویس ممکن است آی پی و آدرس کیف پول را همزمان ببیند. برای مثال لجر اعلام کرده برای اجرای الزامات تحریمی می‌تواند آی پی و آدرس کیف پول را بررسی و دسترسی کاربران کشورهای تحت تحریم جامع را به سرویس‌های خود محدود کند.

آیا استفاده از IP خارجی مشکل را حل می‌کند؟

آی پی خارجی ممکن است از نظر فنی باعث شود یک سرویس موقعیت جغرافیایی متفاوتی تشخیص دهد، اما نمی‌توان آن را راه‌حل مطمئن برای کاربران ایرانی دانست.

اگر شرایط استفاده یک والت یا سرویس، کاربران ایرانی را ممنوع کرده باشد، تغییر آی پی این محدودیت قراردادی یا قانونی را از بین نمی‌برد. علاوه بر آی پی، بعضی سرویس‌ها از احراز هویت، اطلاعات پرداخت، آدرس کیف‌پول یا بررسی تراکنش‌ها نیز استفاده می‌کنند.

به همین دلیل نباید نگهداری اصلی دارایی را به این فرض وابسته کنید که یک سرویس همیشه با آی پی متفاوت در دسترس خواهد بود.

کیف‌پول سخت افزاری اتریوم برای کاربران ایرانی چه وضعیتی دارد؟

در کیف پول سخت افزاری باید خود دستگاه را از نرم‌افزار همراه آن جدا کنید.

دستگاهی مانند لجر کلید خصوصی را داخل دستگاه نگه می‌دارد و تراکنش را امضا می‌کند. اما کیف لجر و سرویس‌های خرید، فروش و سواپ و سایر سرویس‌های متصل به آن می‌توانند محدودیت جغرافیایی داشته باشند.

بنابراین نمی‌توان گفت اگر کیف پول سخت افزاری را با IP خارجی متصل کنید، همه چیز بدون ریسک خواهد بود. مزیت اصلی کیف پول سخت افزاری برای کاربر ایرانی کنترل کلید خصوصی است، نه دور زدن محدودیت جغرافیایی سرویس‌های لجر.

آیا شرکت کیف پول می‌تواند دارایی اتریوم کاربر را فریز کند؟

در یک کیف پول خودحضانتی، شرکت سازنده معمولا نمی‌تواند ETH داخل آدرس شما را مانند موجودی یک صرافی متمرکز فریز کند. ممکن است رابط، RPC یا یک سرویس جانبی را محدود کند، اما ETH همچنان روی بلاک چین قرار دارد و با داشتن کلید خصوصی می‌توان آن را از طریق یک نرم افزار یا زیرساخت سازگار دیگر مدیریت کرد.

با این حال این موضوع درباره همه توکن‌ها صدق نمی‌کند. برای مثال شرکت سیرکل می‌تواند آدرس‌های USDC را در سطح قرارداد هوشمند در بلاک لیست قرار دهد.

در چنین شرایطی تغییر کیف‌پول یا آی پی مشکل را برطرف نمی‌کند، چون محدودیت روی خود توکن اعمال شده است.

چگونه کیف پول اتریوم بسازیم؟

ایجاد حساب اتریوم از طریق کیف پول مسیر ساده‌ای دارد. در تمام مراحل، مهم‌ترین نکته این است که کیف پول را از منبع رسمی دریافت کنید و اطلاعات بازیابی را در اختیار فرد یا وب‌سایت دیگری قرار ندهید.

۱. کیف پول را انتخاب کنید.
ابتدا براساس نوع استفاده، شبکه‌های موردنیاز و مدل امنیتی خود یک کیف پول سازگار با اتریوم انتخاب کنید.

۲. کیف پول را از منبع رسمی دانلود کنید.
وارد سایت رسمی کیف پول یا فروشگاه رسمی اپلیکیشن شوید و از نصب فایل یا افزونه ناشناس خودداری کنید.

۳. حساب اتریوم بسازید.
مراحل ایجاد حساب را داخل کیف پول انجام دهید تا کلیدها و آدرس اتریوم شما ایجاد شوند.

۴. روش نسخه پشتیبان را تنظیم کنید.
اگر کیف پول به شما عبارت بازیابی می‌دهد، کلمات را با ترتیب صحیح و به‌صورت آفلاین نگهداری کنید و آن‌ها را با هیچ شخصی به اشتراک نگذارید.

۵. آدرس اتریوم را دریافت کنید.
آدرس عمومی را از بخش دریافت بردارید و قبل از استفاده، شبکه و آدرس مقصد را دوباره بررسی کنید.

بهتر است در ابتدا مقدار کمی انتقال دهید. اگر قصد انتقال مبلغ بالایی دارید، ابتدا یک تراکنش آزمایشی کوچک انجام دهید و بعد از تایید دریافت، مبلغ اصلی را منتقل کنید.

هنگام انتقال اتر (ETH) کدام شبکه را انتخاب کنیم؟

دیدن یک آدرس مشابه روی چند شبکه ماشین مجازی اتریوم ممکن است این تصور را ایجاد کند که شبکه انتخابی اهمیتی ندارد، اما شبکه‌ها از یکدیگر جدا هستند.

برای مثال اگر آدرس شما روی شبکه اصلی اتریوم (Ethereum Mainnet) و آربیتروم وان یکسان باشد، اتر روی آربیتروم در موجودی مربوط به شبکه اصلی اتریوم ظاهر نمی‌شود.

شبکه اصلی اتریوم شبکه اصلی اتریوم است. آربیتروم (Arbitrum)، آپتیمیسم (Optimism) و بیس (Base) از شبکه‌هایی هستند که برای انجام تراکنش‌های سریع‌تر و کم‌هزینه‌تر در اکوسیستم اتریوم استفاده می‌شوند، اما هنگام واریز یا برداشت باید کیف پول و پلتفرم مقصد از همان شبکه پشتیبانی کنند.

اگر مثلاً اتر را روی آربیتروم برداشت می‌کنید، فقط یکسان بودن آدرس اتریوم کافی نیست. مطمئن شوید کیف پول مقصد آربیتروم را پشتیبانی می‌کند و دارایی را در همان شبکه مشاهده می‌کنید.

انتخاب فقط کوین و آدرس بدون بررسی شبکه می‌تواند باعث شود دارایی در شبکه‌ای متفاوت از چیزی که انتظار دارید قرار بگیرد. تراکنش تاییدشده روی اتریوم نیز برگشت‌پذیر نیست، بنابراین آدرس و شبکه را قبل از تایید بررسی کنید.

کارمزد کیف پول اتریوم چقدر است؟

بیشتر کیف پول‌های نرم افزاری رایگان هستند، اما برای انجام تراکنش در شبکه اتریوم باید گس (Gas) بپردازید. مقدار گس ثابت نیست و به شلوغی شبکه و نوع تراکنش بستگی دارد.

ارسال ساده ETH معمولا ارزان‌تر از سواپ، بریج یا تعامل با قرارداد هوشمند است. بعضی کیف پول‌ها نیز برای خدماتی مثل سواپ، بریج یا خرید و فروش، کارمزد جداگانه دریافت می‌کنند.

در کیف پول سخت افزاری نیز علاوه بر کارمزد شبکه، باید هزینه خرید دستگاه را در نظر بگیرید. استفاده از شبکه‌های لایه ۲ می‌تواند هزینه بعضی تراکنش‌ها را کاهش دهد.

چگونه امنیت کیف پول اتریوم را افزایش دهیم؟

کنترل کلید خصوصی به شما اختیار کامل روی دارایی می‌دهد، اما مسئولیت امنیت را نیز به خودتان منتقل می‌کند.

• عبارت بازیابی را برای هیچ‌کس ارسال نکنید. فردی که به آن دسترسی داشته باشد می‌تواند حساب‌های مرتبط را کنترل کند.
• از عبارت بازیابی اسکرین شات نگیرید. فایل تصویری ممکن است در همگام سازی ابری (Cloud Sync) شود و سطح حمله جدیدی ایجاد کند.
• نسخه پشتیبان را در ایمیل یا فضای ابری ذخیره نکنید.
• کیف پول را فقط از منبع رسمی دریافت کنید. افزونه یا اپلیکیشن جعلی می‌تواند برای سرقت کلید یا عبارت بازیابی ساخته شده باشد.
• قبل از انتقال مبلغ بالا تراکنش آزمایشی انجام دهید. ابتدا مقدار کمی ارسال کنید و بعد از تایید مقصد، انتقال اصلی را انجام دهید.
• برای فعالیت‌های پرریسک، دارایی اصلی را از کیف پول روزمره جدا کنید. این کار دامنه دارایی در معرض برنامه‌های غیرمتمرکز و مجوزهای دسترسی مختلف را محدود می‌کند.
• مجوزهای توکن را بررسی کنید. دسترسی‌هایی را که دیگر نیاز ندارید، لغو دسترسی (Revoke) کنید و در صورت امکان به قرارداد هوشمند دسترسی نامحدود ندهید.
• قطع اتصال را با لغو دسترسی اشتباه نگیرید. قطع اتصال ارتباط کیف پول با رابط برنامه غیرمتمرکز را قطع می‌کند، اما مجوز خرج توکن قبلی ممکن است همچنان فعال باشد و برای لغو آن باید مجوز را لغو دسترسی کنید.
• قبل از امضا نتیجه تراکنش را بررسی کنید. آدرس، مبلغ، شبکه، مجوز توکن و تغییر احتمالی موجودی را قبل از تایید ببینید.

اکانت هوشمند یا حساب هوشمند چیست و چه تغییری در کیف پول اتریوم ایجاد می‌کند؟

حساب هوشمند (Smart Account) نوعی حساب قابل‌برنامه‌ریزی در اتریوم است که می‌تواند کارهایی فراتر از یک کیف پول معمولی انجام دهد. مثلا می‌توانید چند مرحله مثل تایید توکن و سواپ را در یک عملیات انجام دهید، برای خرج کردن محدودیت بگذارید یا روش‌های ساده‌تری برای بازیابی حساب داشته باشید.

در بعضی کیف پول‌های سازگار حتی لازم نیست همیشه برای پرداخت گس ETH نگه دارید؛ ممکن است سرویس دیگری گس را پرداخت کند یا هزینه از توکن دیگری تامین شود.

استانداردهایی مثل ERC-4337 و EIP-7702 این قابلیت‌ها را ممکن می‌کنند. EIP-7702 همچنین اجازه می‌دهد حساب فعلی شما بعضی قابلیت‌های حساب هوشمند را بگیرد، بدون اینکه دارایی را به آدرس جدید منتقل کنید.

جمع‌بندی

اگر تازه با اتریوم شروع کرده‌اید، یک کیف پول خودحضانتی ساده مثل تراست والت می‌تواند گزینه مناسبی برای شروع باشد. اگر بیشتر با دیفای، ان اف تی و برنامه‌های وب ۳ کار می‌کنید، متامسک و ربی امکانات تخصصی‌تری در اختیارتان قرار می‌دهند.

برای نگهداری بلندمدت دارایی، کیف پول سخت افزاری مثل لجر یا ترزور امنیت بیشتری برای کلید خصوصی فراهم می‌کند. اگر هم هولد می‌کنید و هم با dAppها سروکار دارید، بهتر است کیف پول نگهداری اصلی را از کیف پول روزمره جدا کنید.
در نهایت، اگر کاربر ایرانی هستید، قبل از انتخاب کیف پول حتما محدودیت جغرافیایی، امکان بازیابی و شرایط سواپ و خرید و فروش را هم بررسی کنید.

سوالات متداول