کیف پول MPC چیست؟ معرفی بهترین والت‌های محاسبات چندجانبه

کیف پول MPC یکی از مهم‌ترین نوآوری‌های امنیتی در دنیای نگهداری از ارز دیجیتال است. این فناوری تلاش می‌کند مشکل حفاظت از کلید خصوصی و عبارت بازیابی را بدون قربانی کردن مالکیت حل کند. والت MPC با استفاده از محاسبات چندجانبه، امضای آستانه‌ای و تقسیم مسئولیت میان چند طرف، کاری می‌کند که هیچ‌کس به‌تنهایی مالک کلید کامل کیف پول نباشد.

این روش مزیت منحصربه‌فردی دارد؛ در مدل‌های سنتی، اگر کلید خصوصی (Private Key) یا عبارت بازیابی (Seed Phrase) شما لو برود، دارایی از دست می‌رود. اگر هم آن را گم کنید، معمولا راهی برای بازیابی وجود ندارد. اما MPC wallet نیاز به این کلیدها را حذف کرده است. در این طلب، درباره اینکه والت MPC چیست، فناوری پشت آن چگونه کار می‌کند، چه تفاوتی با کیف پول چند امضایی، کیف پول سخت افزاری، والت اچ دی (HD Wallet) و EOA سنتی دارد و بهترین کیف پول‌های MPC در سال ۲۰۲۶ کدام‌اند، صحبت می‌کنیم.

فناوری محاسبات چندجانبه (MPC) چیست؟

محاسبات چندجانبه یا Multi-Party Computation که به اختصار MPC نام دارد، شاخه‌ای از علم رمزنگاری است که به چند طرف اجازه می‌دهد یک محاسبه مشترک را انجام دهند، بدون اینکه داده محرمانه هر طرف برای طرف‌های دیگر فاش شود. به زبان ساده، چند نفر می‌توانند روی اطلاعات خصوصی خود با هم محاسبه کنند، اما هیچ‌کدام لازم نیست اطلاعات خام خود را به دیگری بدهد.

در حوزه کیف پول های ارز دیجیتال، این مفهوم به مدیریت کلید خصوصی مرتبط است. با به‌کارگیری فناوری MPC در والت‌ها، به‌جای اینکه یک کلید خصوصی کامل در موبایل، مرورگر، سخت‌افزار یا سرور تحت مدیریت شما ذخیره شود، چند قسمت رمزنگاری‌شده از کلید در مکان‌های جداگانه نگهداری می‌شوند. برای امضای تراکنش، این قسمت‌ها با هم وارد یک پروتکل می‌شوند و بدون اینکه کلید خصوصی کامل در هیچ مرحله‌ای ساخته، ذخیره یا بازسازی شود، خروجی نهایی، یک امضای معتبر بلاک چینی خواهد بود.

تاریخچه تولد؛ از دیوید چائوم تا ورود به دنیای کریپتو

ریشه‌های محاسبات چندجانبه به دهه ۱۹۸۰ میلادی بازمی‌گردد. اندرو یائو (Andrew Yao)، دانشمند علوم رایانه، در سال ۱۹۸۲ با مقاله معروف خود درباره «مسئله میلیونر» (Millionaires’ Problem) اولین پایه‌های نظری این فناوری را بنا گذاشت. پرسش او این بود: آیا دو نفر می‌توانند بدون اینکه ثروت واقعی‌شان را به یکدیگر فاش کنند، تشخیص دهند کدام‌یک پولدارتر است؟

در موازات یائو، دیوید چائوم (David Chaum) نیز در دهه ۸۰ کار پایه‌ای روی رمزنگاری حریم خصوصی انجام داد و مفاهیم اولیه پروتکل‌های محاسبه توزیع‌شده را شکل داد. این دو جریان در طول سال‌ها تکامل یافتند و در دهه ۲۰۱۰، با بلوغ رمزنگاری بیضوی (Elliptic Curve Cryptography) و گسترش فناوری بلاک چین، راه خود را به دنیای دارایی‌های دیجیتال باز کردند. بعدها پژوهشگرانی مانند گلدریش (Goldreich)، میکالی (Micali)، ویگدرسون (Wigderson)، کلود کرپو (Claude Crépeau) و ایوان دامگارد (Ivan Damgård) در توسعه پروتکل‌های عمومی‌تر و امن‌تر MPC نقش مهمی داشتند.

ورود جدی MPC به حوزه کریپتو از سال‌های ۲۰۱۸–۲۰۱۹ آغاز شد؛ زمانی که پروتکل‌های ECDSA آستانه‌ای (Threshold ECDSA) مانند GG18 و GG20 منتشر شدند و شرکت‌هایی مثل فایربلاکس (Fireblocks)‌ و زن‌گو (ZenGo) شروع به تجاری‌سازی این فناوری کردند.

مثال ساده برای درک نحوه کار فناوری MPC

پیش از پرداختن به مسائل فنی و تخصصی، اجازه دهید مثالی ساده بزنیم. فرض کنید سه شریک تجاری می‌خواهند میانگین درآمد ماهانه خود را محاسبه کنند، اما هیچ‌کدام نمی‌خواهد رقم دقیق درآمدش را به دیگری بگوید. در روش سنتی، همه باید عدد درآمد خود را به یک فرد یا سیستم مرکزی بدهند تا میانگین را حساب کند. این فرد مرکزی اگر قابل اعتماد نباشد، می‌تواند اطلاعات همه را ببیند.

اما در فناوری MPC، هر نفر بخشی رمزنگاری‌شده از اطلاعات خود را وارد محاسبه می‌کند و خروجی نهایی، یعنی میانگین درآمد، به‌دست می‌آید؛ اما مقدار دقیق درآمد هر نفر برای دیگران آشکار نمی‌شود.

کیف پول MPC چیست و چگونه کار می‌کند؟

کیف پول MPC نوعی والت ارز دیجیتال است که از فناوری رمزنگاری برای تقسیم کلید خصوصی به چندین قطعه مستقل استفاده می‌کند. در این والت‌ها به جای اینکه یک کلید خصوصی کامل در یک دستگاه ذخیره شود، چندین بخش مجزا به‌نام «سهم‌های رمزنگاری‌شده (Key Shares)» تولید می‌شود که هر کدام در اختیار یک سرور یا دستگاه متفاوت قرار می‌گیرند. این ساختار باعث می‌شود که حتی اگر یکی از دستگاه‌ها هک شد، هکر نتواند به کلید اصلی دسترسی پیدا کند.

برای درک بهتر نحوه کار، باید بدانیم در یک کیف پول HD امروزی چه اتفاقی می‌افتد:

1. ابتدا عبارت بازیابی (Seed Phrase) ایجاد می‌شود.
2. از روی عبارت بازیابی، یک بذر رمزنگاری (Seed) تولید می‌شود.
3. از روی این بذر، کلید خصوصی اصلی و کد زنجیره اصلی ساخته می‌شوند.
4. از روی کلید خصوصی اصلی، کلید عمومی اصلی به دست می‌آید.
5. از روی کلید خصوصی اصلی و کد زنجیره اصلی، کلیدهای خصوصی فرعی در مسیرهای مختلف تولید می‌شوند.
6. از هر کلید خصوصی فرعی، یک کلید عمومی فرعی ساخته می‌شود.
7. در نهایت، با اعمال الگوریتم‌های هش و کدگذاری مخصوص هر بلاکچین روی کلید عمومی، آدرس کیف پول ایجاد می‌شود.

حال هر زمان شما بخواهید تراکنشی را ارسال کنید، به کلید خصوصی آن ارز دیجیتال نیاز دارید. مشکل اینجاست که کلید خصوصی و عبارت بازیابی، نقطه شکست واحد هستند؛ یعنی اگر فاش شوند، رمز ارزهای شما نیز در معرض خطر قرار می‌گیرند.

اما در یک والت Multiparty Computation Wallet، کلید به یک نقطه وابسته نیست و چند قسمت یا سهم کلید در چند محیط جداگانه قرار می‌گیرد؛ مثلا یک سهم روی موبایل کاربر، یک سهم روی سرور امن، یک سهم روی دستگاه دوم. در مدل‌های سازمانی ممکن است چند سهم در اختیار مدیر مالی، تیم امنیت، خزانه‌دار و سیستم سیاست‌گذاری قرار بگیرد. هنگام امضا، این سهم‌ها با هم تعامل می‌کنند و امضای نهایی ساخته می‌شود، اما هیچ‌یک از طرف‌ها کلید کامل را نمی‌بیند.

دو اصل پایه: حریم خصوصی (Privacy) و دقت (Accuracy)

حریم خصوصی و دقت دو اصل مهم در فناوری محاسبات چند جانبه هستند:

• حریم خصوصی: یعنی ورودی‌های محرمانه هر طرف نباید برای دیگران قابل مشاهده باشد. در کیف پول‌های MPC، این ورودی محرمانه همان سهم کلید است. اگر یک دستگاه، سرور یا امضاکننده فقط سهم خودش را داشته باشد، نباید بتواند از روی آن کلید کامل را به‌دست آورد.
• دقت: یعنی خروجی محاسبه باید درست باشد. در والت‌های MPC، خروجی درست همان امضای معتبر تراکنش است. اگر تراکنش باید امضا شود، پروتکل باید امضایی تولید کند که از نظر شبکه بلاک چین معتبر باشد. اگر یکی از طرف‌ها داده اشتباه بدهد یا رفتار مخرب داشته باشد، پروتکل باید بتواند جلوی امضای نامعتبر یا سوءاستفاده را بگیرد.

مکانیزم تولید کلید توزیع‌شده (DKG)

در مکانیزم تولید کلید توزیع‌شده (Distributed Key Generation) یا DKG، هیچ کلید خصوصی کاملی ساخته نمی‌شود که بعدا بخواهد تقسیم شود. از همان ابتدا، فقط قطعات مستقل تولید می‌شوند که این موضوع امنیت ساختار را بسیار بالاتر می‌برد. مراحل به‌صورت زیر است:

1. هر طرف (دستگاه، سرور یا کاربر) به‌صورت مستقل یک عدد تصادفی محلی تولید می‌کند.
2. این اعداد از طریق پروتکل‌های رمزنگاری با هم «ترکیب» می‌شوند تا یک کلید عمومی مشترک ساخته شود.
3. در آخر، هر طرف «سهم» خودش را نگه می‌دارد، نه «کل کلید» را.

مهم‌ترین نکته این است در طول مکانیزم DKG، هیچ‌کس (نه سرور، نه دستگاه شما، نه هیچ شخص ثالثی) کل کلید خصوصی را نمی‌بیند. بنابراین، حتی اگر یکی از طرف‌ها یا یکی از دستگاه‌ها هک شود، مهاجم فقط به یک سهم محدود دسترسی دارد و کل کلید به‌خطر نمی‌افتد. علاوه‌براین، آدرس ارزهای دیجیتال روی بلاک چین که از این کلید عمومی مشترک مشتق می‌شوند، دقیقاً مثل یک آدرس معمولی به نظر می‌رسند و بلاکچین هیچ تفاوتی در آن‌ها با آدرس‌های معمولی نمی‌بیند.

مدل‌های امضای آستانه

در کیف پول های MPC، مدل امضای آستانه (Threshold Signature) مشخص می‌کند که چند سهم برای امضای تراکنش لازم است. مثلا در مدل ۲-از-۳، سه سهم وجود دارد، اما برای امضای تراکنش فقط دو سهم کافی است. این طراحی می‌تواند میان امنیت و بازیابی تعادل ایجاد کند.

     

تا ۱۵٪ سود سالانه، بدون معامله

     

در استخر مشارکت سرمایکس، بدون نیاز به ترید یا تحلیل بازار، تا ۱۵٪ سود سالانه دریافت کن و دارایی دیجیتالت رو به جریان بنداز

شروع سرمایه‌گذاری

در جدول زیر، تفاوت انواع مدل‌های آستانه در والت‌های MPC را مشاهده می‌کنید:

انتخاب مدل آستانه به هدف شما بستگی دارد. برای کاربران مبتدی که معمولا به تجربه ساده‌تر نیاز دارند، مدل ۲ از ۳ کافی است. اما برای سازمان‌ها که ممکن است به تفکیک نقش، تأیید چندمرحله‌ای، محدودیت برداشت و ثبت گردش‌کار نیاز داشته باشند، مدل ۳ از ۵ یا ۳ از ۷ مرسوم‌تر است.

فرایند امضای تراکنش

فرایند امضای تراکنش در یک والت MPC یک فرایند مرحله به مرحله و کاملا غیرمتمرکز است. زمانی که شما قصد ارسال ارز دیجیتال را دارید، مراحل زیر به ترتیب طی می‌شوند:

1. آغاز درخواست: کاربر یا سیستم، درخواست امضای یک تراکنش خاص را آغاز می‌کند.
2. تأیید آستانه: حداقل تعداد مورد نیاز از طرفین (مثلاً ۲ از ۳) آماده می‌شوند.
3. امضای جزئی: هر طرف با استفاده از «سهم کلید» خود، یک «امضای جزئی (Partial Signature)» تولید می‌کند.
4. ترکیب امضا: این امضاهای جزئی از طریق پروتکل آستانه (Threshold Signature Scheme یا TSS) کنار هم قرار می‌گیرند.
5. امضای نهایی: نتیجه، یک امضای یکپارچه و معتبر است که به بلاک چین ارسال می‌شود، بدون اینکه کلید کامل هرگز بازسازی شده باشد.

این فرایند از نظر بلاک چین کاملاً مشابه یک تراکنش تک‌امضا به‌نظر می‌رسد و هیچ کارمزد اضافه یا اثر متمایزی روی زنجیره ندارد.

ریاضیات پشت MPC؛ اشتراک‌گذاری شمیر

الگوریتم Shamir’s Secret Sharing یکی از مهم ترین پایه‌های ریاضی در ساختار کیف پول های MPC است. این الگوریتم به شما اجازه می‌دهد یک راز مهم مانند کلید خصوصی را به قطعات متعددی تقسیم کنید. ویژگی جذاب این روش این است که با داشتن تعداد مشخصی از قطعات، راز اصلی بازسازی می‌شود، اما اگر تعداد قطعات کمتر از حد نصاب باشد، هیچ اطلاعات مفیدی به‌دست نمی‌آید.

چرخش کلید (Key Rotation) بدون تغییر آدرس

یکی از قابلیت‌های مهم برخی کیف پول‌های MPC، چرخش کلید یا Key Rotation است. در این فرایند، سهم‌های کلیدی می‌توانند تازه‌سازی شوند، بدون اینکه آدرس روی بلاک‌چین تغییر کند. این ویژگی برای سازمان‌ها بسیار مهم است؛ چون اگر یکی از کارمندان از شرکت خارج شود، دستگاهی مشکوک شود یا سیاست امنیتی تغییر کند، می‌توان سهم‌ها را بازتوزیع یا تازه‌سازی کرد.

یکی از ویژگی‌های بسیار کاربردی کیف پول‌های MPC، قابلیت چرخش کلید (Key Rotation) است. با استفاده از این قابلیت، شما می‌توانید سهم خود از کلید خصوصی را به‌صورت دوره‌ای تغییر دهید و قطعات جدیدی تولید کنید. در این حالت، آدرس عمومی کیف پول شما در شبکه بلاک چین ثابت می‌ماند، اما امنیت دستگاه‌هایتان به‌روز می‌شود و اطلاعات هکرهای احتمالی از بین می‌رود.

در مدل‌های سنتی، تغییر کلید معمولا یعنی ساخت آدرس جدید و انتقال دارایی‌ها به آن؛ کاری که هم هزینه شبکه دارد، هم ریسک عملیاتی. اما در والت‌های MPC، اگر زیرساخت ارائه‌دهنده از چرخش سهم پشتیبانی کند، می‌توان کنترل داخلی را به‌روزرسانی کرد، بدون اینکه لزوما دارایی‌ها به آدرس جدید منتقل شوند.

کیف پول MPC چه مشکلی را حل می‌کند؟

بزرگ‌ترین تهدید برای دارایی‌های دیجیتال، سرقت یا از دست دادن کلید خصوصی است که کیف پول MPC با از بین بردن نقطه شکست واحد یا Single Point of Failure آن را حل می‌کند. براساس آمارها، تا امروز بیشترین خسارات مربوط به سرقت کلیدهای خصوصی بوده است:

• سال ۲۰۲۴: کل خسارات هک‌های کریپتو به ۲.۲ میلیارد دلار رسید؛ که ۴۳.۸٪ از آن مستقیماً ناشی از به خطر افتادن کلیدهای خصوصی بود. سهم کیف پول‌های شخصی از کل ارزش دزدیده‌شده از ۷.۳٪ در ۲۰۲۲ به ۴۴٪ در ۲۰۲۴ رسید.
• سال ۲۰۲۵: براساس گزارش سالانه منتشرشده توسط اداره تحقیقات فدرال آمریکا در روز دوشنبه ۱۷ فروردین ۱۴۰۵ درخصوص کلاهبرداری‌های بازار ارزهای دیجیتال، آمریکایی‌ها در سال ۲۰۲۵ بیش از ۱۱ میلیارد دلار ازدست داده‌اند. در بزرگ‌ترین رویداد، هک صرافی بای‌بیت (Bybit)‌ در سال ۲۰۲۵ تنها در یک حمله ۱.۵ میلیارد دلار خسارت ایجاد کرد.

مقایسه کیف پول MPC با سایر انواع ولت ارز دیجیتال

قبل از انتخاب بهترین کیف پول ارز دیجیتال، باید تفاوت والت‌های مبتنی بر محاسبات چندجانبه را با مدل‌های رایج دیگر بشناسیم. در جدول زیر، مقایسه‌ای کلی بین کیف پول MPC، والت HD، کیف پول چند امضایی، کیف پول سخت‌افزاری، EOA سنتی و TEE ارائه کرده‌ایم:

والت HD

والت HD یا قطعی سلسله مراتبی (Hierarchical Deterministic Wallet) با استفاده از یک عبارت بازیابی، تعداد زیادی کلید و آدرس تولید می‌کند. مزیت این نوع والت این است که کاربر فقط یک عبارت بازیابی (Seed) را نگهداری می‌کند و امکان بازیابی آن با همان سید وجود دارد. اما همین مزیت، ضعف اصلی آن هم محسوب می‌شود؛ چون اگر سید لو برود، تمام دارایی‌ها و آدرس‌های وابسته در خطر قرار می‌گیرند.

کیف پول MPC در مقایسه با HD Wallet تلاش می‌کند وابستگی به عبارت بازیابی را حذف یا کمتر کند. بنابراین برای کاربرانی که از نگهداری عبارت بازیابی می‌ترسند یا سابقه گم کردن اطلاعات حساس دارند، MPC تجربه ساده‌تری ایجاد می‌کند.

والت چند امضایی

کیف پول چند امضایی یا Multi-sig مدلی است که در آن برای خرج‌کردن دارایی، به چند امضا از چند کلید مستقل نیاز است. مثلا در مدل ۲-از-۳، سه کلید تعریف می‌شود و هر تراکنش باید با دو کلید امضا شود. این مدل سال‌هاست برای خزانه‌های سازمانی و سازمان‌های خودگردان غیرمتمرکز (DAO) استفاده می‌شود.

تفاوت مهم کیف پول MPC با چندامضایی این است که معمولا منطق چندامضایی روی خود بلاکچین اجرا و ثبت می‌شود، اما در MPC امضای آستانه‌ای خارج از زنجیره تولید می‌شود و خروجی آن می‌تواند مانند یک امضای عادی باشد. بنابراین، محاسبات چند جانبه معمولا حریم خصوصی بیشتری دارد، با بلاک چین‌های بیشتری سازگار است و تغییر سیاست‌های داخلی آن الزاماً نیازمند تغییر قرارداد یا آدرس روی زنجیره نیست. در مقابل، چندامضایی شفاف‌تر و برای برخی کاربردهای دائوها یا قراردادهای هوشمند قابل فهم‌تر است.

والت کیف پول سخت‌افزاری

کیف پول سخت افزاری، کلید خصوصی را در یک دستگاه فیزیکی نگه می‌دارد و تلاش می‌کند امضا را در محیطی جدا از کامپیوتر یا موبایل انجام دهد. این مدل برای نگهداری بلندمدت دارایی‌ها بسیار محبوب است. بااین‌حال، عبارت بازیابی همچنان مهم‌ترین نقطه حساس باقی می‌ماند و اگر در جای ناامن ذخیره شود، حتی بهترین سخت‌افزار هم نمی‌تواند جلوی سرقت را بگیرد.

کیف پول MPC با حذف یا کاهش وابستگی به عبارت بازیابی، تجربه متفاوتی می‌سازد. البته برای برخی کاربران حرفه‌ای، ترکیب سخت‌افزار و محاسبات چند جانبه یا معماری‌های هیبرید می‌تواند بهترین گزینه باشد.

والت EOA سنتی

حساب‌های مالکیت خارجی (Externally Owned Account) یا EOA، همان مدل رایج حساب‌های اتریوم و بسیاری از کیف پول‌های معمولی است که با یک کلید خصوصی کنترل می‌شود. این مدل ساده، سریع و ارزان است، اما از نظر امنیت کلید خصوصی بسیار شکننده است. اگر کلید لو برود، مهاجم بدون نیاز به اجازه کسی می‌تواند دارایی را منتقل کند.

والت MPC می‌تواند از نظر تجربه روی زنجیره شبیه EOA باشد، اما از نظر مدیریت کلید، ساختار امن‌تری ارائه دهد. یعنی شما همچنان می‌توانید با آدرس عادی تراکنش انجام دهید، اما پشت صحنه، امضا با چند سهم کلیدی ساخته می‌شود.

مزایا و معایب کیف پول‌های MPC چیست؟

کیف پول‌های MPC مزایای مهمی دارند، اما بدون ضعف نیستند. انتخاب این مدل باید با شناخت کامل محدودیت‌ها انجام شود. در والت‌های MPC مزایا و ویژگی‌های زیر وجود دارد:

• حذف نقطه شکست واحد: کلید کامل جایی ذخیره نمی‌شود و هر سهم به‌تنهایی بی‌فایده است.
• امنیت بالاتر برای سازمان‌ها: می‌توان نقش‌های مختلف تعریف کرد، برداشت‌های بزرگ را به تأیید چند نفر وابسته کرد، محدودیت روزانه گذاشت و دسترسی کارمندان را بدون جابه‌جایی دارایی تغییر داد.
• بازیابی بدون عبارت بازیابی: بازیابی را به روش‌هایی مثل احراز هویت چندمرحله‌ای، بکاپ رمزنگاری‌شده، دستگاه دوم یا تأیید اجتماعی نزدیک‌تر می‌کند.
• امضای آف‌چین و حریم خصوصی تراکنش: فرایند هماهنگی سهم‌ها خارج از زنجیره انجام می‌شود و بلاکچین در نهایت فقط یک امضا می‌بیند.
• سازگاری با چندین بلاک چین: می‌تواند با شبکه‌های مختلفی که از الگوریتم‌های امضای رایج مانند ECDSA یا EdDSA استفاده می‌کنند سازگار باشد.
• وابستگی به شبکه و آنلاین بودن همه طرفین: طرف‌های لازم برای امضا باید آنلاین باشند یا دست‌کم به زیرساخت ارتباطی امن دسترسی داشته باشند. اگر یکی از سهم‌های ضروری در دسترس نباشد، تراکنش ممکن است با تأخیر انجام شود یا اصلا امضا نشود. البته مدل‌های آستانه‌ای مانند ۲-از-۳ این مشکل را کمتر می‌کنند.

از محدودیت‌ها و چالش‌های کیف پول‌های محاسبات چند جانبه نیز شامل موارد زیر است:

• پیچیدگی بیشتر و کندتر بودن تراکنش‌ها: ز نظر فنی پیچیده‌تر از کیف پول‌های تک‌کلیدی است. اجرای پروتکل امضای آستانه‌ای، هماهنگی میان سهم‌ها و بررسی سیاست‌های امنیتی می‌تواند زمان بیشتری بگیرد.
• تأخیر ناشی از شبکه (Latency): اگر سهم‌های کلید در مناطق جغرافیایی مختلف یا زیرساخت‌های جداگانه قرار داشته باشند، تأخیر شبکه می‌تواند روی سرعت امضا اثر بگذارد.
• عدم پشتیبانی از منطق قراردادهای پیچیده: می‌تواند امنیت امضا را بهتر کند، اما جایگزین کامل قراردادهای هوشمند برنامه‌پذیر نیست.

موارد استفاده و کاربردهای کیف پول MPC چیست؟

کاربرد والت‌های MPC فقط به کاربران عادی محدود نیست. این فناوری از کیف پول موبایلی تا خزانه سازمانی و زیرساخت صرافی کاربرد دارد.

کاربردهای فردی

• کاربر روزمره: افرادی که می‌خواهند امنیت بالاتری از متامسک داشته باشند، اما آماده مدیریت عبارت بازیابی نیستند.
• سرمایه‌گذار بلندمدت (HODL): کسی که مقادیر قابل‌توجهی دارایی دیجیتال نگه می‌دارد و می‌خواهد بدون ترس از سرقت یا گم‌شدن عبارت بازیابی، از رمز ارزها استفاده کند.
• کاربر تراکنش‌های مکرر: تریدرهایی که به دفعات تراکنش انجام می‌دهند، اما می‌خواهند امنیت بالاتری داشته باشند.

نگهداری دارایی سازمانی و صرافی‌ها

• صرافی‌های ارز دیجیتال: بسیاری از صرافی‌های بزرگ برای مدیریت کیف پول‌های گرم خود از MPC استفاده می‌کنند.
• خزانه‌داری شرکت‌ها: شرکت‌هایی مانند تسلا و استراتژی که بخشی از ذخایر خود را به بیت کوین یا اتریوم تبدیل کرده‌اند، نیازمند راه‌حل‌های خودحضانتی سازمانی هستند که والت MPC آن را فراهم می‌کند.
• صندوق‌های سرمایه‌گذاری کریپتو: سیاست‌های چندسطحی تأیید تراکنش در برخی از کیف پول‌های MPC برای صندوق‌هایی که باید فرایند حاکمیتی داشته باشند ضروری است.

تعریف سیاست‌های خودکار

پیشرفته‌ترین کاربرد کیف پول‌های MPC پیشرفته در سازمان‌ها، برای تعریف سیاست‌های خودکار است. برای مثال:

• تراکنش زیر ۱۰,۰۰۰ دلار ← تأیید یک مدیر کافی است.
• تراکنش ۱۰,۰۰۰ تا ۵۰۰,۰۰۰ دلار ← تأیید دو امضاکننده لازم است.
• تراکنش بالای ۵۰۰,۰۰۰ دلار ← نیازمند تأیید هیئت‌مدیره.
• تراکنش به آدرس‌های ناشناس ← خودکار رد می‌شود.

لیست بهترین کیف پول‌های MPC در سال ۲۰۲۶

انتخاب بهترین کیف پول MPC به نوع کاربر بستگی دارد. کاربر معمولی، تریدر حرفه‌ای و سازمان مالی نیازهای یکسانی ندارند. در جدول زیر چند گزینه مطرح در سال ۲۰۲۶ را از نظر نوع کاربر، امنیت، کارمزد و پشتیبانی شبکه مقایسه می‌کنیم.

زن‌گو (ZenGo)؛ بهترین گزینه برای کاربران عادی

زن گو (ZenGo)‌ یکی از شناخته‌شده‌ترین نمونه‌ها در جست‌وجوی ZenGo فارسی و انگلیسی میان کاربران است. این والت از سال ۲۰۱۸ فعالیت دارد.

نقاط قوت:

• بدون عبارت بازیابی
• مجهز به بازیابی بیومتریک
• رکورد امنیتی بی‌نظیر؛ از ۲۰۱۸ تاکنون هک نشده
• بیش از ۲ میلیون کاربر و ۲۰ میلیارد دلار دارایی تأمین‌شده
• نسخه سازمانی ZenGo Business با گردش‌کار تأیید چندکاربری
• پشتیبانی از استیکینگ، سواپ و توکن‌های NFT

نقاط ضعف:

• مدل نیمه‌متمرکز (سهمی از کلید روی سرورهای ZenGo است).
• در مقایسه با کیف پول فایربلاکس، قابلیت‌های سازمانی محدودتر است.

قیمت‌گذاری:

• پلن پایه: رایگان
• نسخه پرو: ۸۹.۹۹ دلار در سال (ویژگی‌های پیشرفته)

بیتگت والت (Bitget Wallet)؛ ترکیب صرافی و فناوری MPC

بیتگت والت (Bitget Wallet) محصول صرافی بیت‌گت است که علاوه بر نگهداری رمزارزها، برای تعامل با برنامه‌های غیرمتمرکز، سواپ، توکن‌های ان‌اف‌تی و سرویس‌های وب۳ ساخته شده است

نقاط قوت:

• بهره‌گیری از فناوری فایربلاکس
• پشتیبانی از بالای ۱۳۰ بلاک چین
• صندوق حمایتی ۳۰۰+ میلیون دلاری برای جبران خسارت احتمالی کاربران
• پشتیبانی از تراکنش‌های بدون کارمزد گس برای برخی از ارزها
• دارای صرافی غیرمتمرکز داخلی جهت سواپ آنی رمزارزها

نقاط ضعف:

• وابستگی به اکوسیستم بیت‌گت
• نگرانی از وابستگی به سرورهای بیت‌گت برای کنترل کامل دارایی‌ها

قیمت‌گذاری:

• رایگان

فایربلاکس (Fireblocks)؛ بهترین والت MPC سازمانی

فایربلاکس (Fireblocks)، استاندارد طلایی خودحضانتی رمزارزها برای سازمان‌هاست. این والت مزایای پیشرفته‌ای نسبت به دو کیف پول قبلی که معرفی کردیم دارد.

نقاط قوت:

• دارای پروتکل اختصاصی با رویکرد چندگامی بهینه
• حل‌وفصل مستقیم بین بیش از ۱۸۰۰ نهاد تأییدشده بدون ریسک طرف مقابل
• مجهز به موتور سیاست برای تعریف دقیق قوانین تأیید تراکنش
• مجهز بهSOC 2 Type II برای ممیزی و انطباق نهادی
• پوشش بیمه برای دارایی‌های تحت مدیریت
• رکورد بی‌نظیر امنیت دارایی کاربران تا امروز

نقاط ضعف:

• هزینه بالا: از ۶۹۹ دلار در ماه شروع می‌شود؛ پلن‌های سازمانی شش‌رقمی.
• پیچیدگی: نیاز به تیم فنی برای راه‌اندازی و نگهداری دارد.
• برای افراد عادی مناسب نیست: این محصول برای صرافی، صندوق، بانک، و فین‌تک سازمانی است.

قیمت‌گذاری:

• پلن Developer: رایگان (محدود)
• پلن پایه: از ۶۹۹ دلار در ماه
• پلن Enterprise: از ۱۸,۰۰۰ دلار در سال به بالا

جمع‌بندی؛ آیا کیف پول MPC برای شما مناسب است؟

کیف پول MPC یا MPC Wallet نسل جدیدی از کیف پول‌های ارز دیجیتال است که با بهره‌گیری از فناوری محاسبات چندجانبه (Multi-Party Computation)، وابستگی به کلید خصوصی واحد و عبارت بازیابی را تا حد زیادی از بین می‌برد. در این معماری، کلید خصوصی به چند سهم رمزنگاری‌شده تقسیم می‌شود و بدون آنکه کلید کامل در هیچ مرحله‌ای بازسازی شود، تراکنش‌ها از طریق امضای آستانه‌ای (Threshold Signature) تأیید می‌شوند. همین موضوع باعث می‌شود خطراتی مانند سرقت کلید خصوصی، گم‌شدن عبارت بازیابی و حملات مبتنی بر نقطه شکست واحد به شکل قابل‌توجهی کاهش پیدا کند.

در مقایسه با کیف پول‌های HD، کیف پول سخت‌افزاری، EOA سنتی و حتی کیف پول چند امضا (Multi-sig)، والت محاسبات چند جانبه تعادل مناسبی میان امنیت، تجربه کاربری و انعطاف‌پذیری ایجاد می‌کند. قابلیت‌هایی مانند تولید کلید توزیع‌شده (DKG)، چرخش کلید بدون تغییر آدرس، بازیابی بدون عبارت بازیابی و سازگاری با بلاکچین‌های مختلف باعث شده‌اند این فناوری به انتخابی محبوب برای کاربران حرفه‌ای، سازمان‌ها، صرافی‌ها و صندوق‌های سرمایه‌گذاری تبدیل شود.

اگر به‌دنبال بهترین کیف پول MPC هستید، گزینه‌هایی مانند زن‌گو (ZenGo) برای کاربران عادی، بیتگت والت (Bitget Wallet) برای کاربران وب۳ و فایربلاکس (Fireblocks) برای سازمان‌ها از شناخته‌شده‌ترین انتخاب‌های سال ۲۰۲۶ محسوب می‌شوند. در نهایت، انتخاب میان MPC و سایر مدل‌های کیف پول به میزان دارایی، سطح دانش فنی و نیازهای امنیتی شما بستگی دارد؛ اما بدون تردید، فناوری محاسبات چندجانبه یکی از مهم‌ترین مسیرهای آینده برای افزایش امنیت کلید خصوصی و مدیریت حرفه‌ای دارایی‌های دیجیتال است.

سؤالات متداول