ویتالیک بوترین از احتمال تغییری بزرگ در ساختار تراکنشهای اتریوم خبر داد
ویتالیک بوترین (Vitalik Buterin)، همبنیانگذار اتریوم در صحبتهای جدید خود میگوید پژوهشهای اخیر درباره ساختار تراکنشهای اتریوم نشان دادهاند که میتوان اجزای مختلف تراکنشها را در دو دسته اقدامات (actions) و وابستگیها (dependencies) تفکیک کرد. به گفته او، این دو بخش ماهیت متفاوتی دارند و میتوان هرکدام را بهصورت جداگانه بهینه کرد تا عملکرد شبکه اتریوم بهبود پیدا کند.
ثبتنام سریع در سرمایکس
شماره موبایل خود را وارد کنید...
پیشنهادی برای بهبود نحوه پردازش تراکنشها
اقدامات، کارهایی هستند که تراکنش در شبکه انجام میدهد. برای مثال، ارسال اتریوم از یک آدرس به آدرس دیگر یک اقدام محسوب میشود. وابستگیها نیز اطلاعات و بررسیهایی هستند که برای معتبر بودن یا اجرای صحیح تراکنش به آنها نیاز است.
به گفته بوترین، امضای دیجیتال تراکنش، اثبات مرکل مربوط به مدل UTXO و اثباتهای رمزنگاری مانند ZK-SNARK و ZK-STARK در دسته وابستگیها قرار میگیرند. این موارد عملی مانند انتقال اتریوم انجام نمیدهند، اما شبکه برای پردازش و تأیید تراکنش به آنها نیاز دارد.
بر اساس طرح جدیدی به نام EIP-۸۱۴۱، میتوان این بخشها را از عملیات تراکنش جدا و بهصورت مستقل پردازش و بهینهسازی کرد که باعث میشود فشار واردشده بر فرایند اجرای تراکنشها کاهش پیدا کند.
بوترین در ادامه توضیح داد که برخی از وابستگیهای یک تراکنش را میتوان پیش از اجرای آن و در مرحله ممپول (Mempool) مدیریت کرد. ممپول بخشی از شبکه است که تراکنشهای ارسالشده پیش از قرار گرفتن در بلاک، در آن منتظر میمانند.
بنابراین، شبکه میتواند برخی از بررسیها و اطلاعات موردنیاز تراکنش را در همان ابتدا پردازش کند و هنگام اجرای تراکنش، دوباره سراغ آنها نرود.
به گفته بوترین، در آینده حتی میتوان بخشی از این فرایند را با استفاده از اثباتهای استارک (STARK) جایگزین کرد تا میزان اجرای محاسبات و پردازش داده موردنیاز کاهش یابد.
ویتالیک در ادامه به رویکرد اتریوم برای افزایش مقیاسپذیری پرداخت و گفت همه تراکنشها به یک اندازه پیچیده نیستند.
برخی تراکنشها به شرایط لحظهای شبکه و تصمیمگیریهای متغیر هنگام اجرا وابسته هستند، اما نحوه اجرای بسیاری از تراکنشها را میتوان پیش از پردازش مشخص کرد.
به گفته بوترین، اتریوم باید بین این دو نوع تراکنش تفاوت قائل شود. تراکنشهایی که در همان ابتدا قابلبررسی هستند، برای اجرای آنها به محاسبات و انعطافپذیری کمتری نیاز است و میتوانند با هزینه گس (Gas) کمتری پردازش شوند.
او همچنین درباره پیشنهاد بهبود اتریوم EIP-۸۱۴۱ گفت که طراحی این نوع جدید تراکنش در حال حرکت به سمت ساختاری ساده و عمومی است که بر پایه یک فهرست فراخوانی کار میکند.
در این ساختار، تراکنش بهجای داشتن اجزای پیچیده و متعدد، مجموعهای مشخص از فراخوانیها را شامل میشود که شبکه باید آنها را اجرا کند. به گفته بوترین، این مدل میتواند ساختار تراکنشها را سادهتر کرده و پردازش بهتر آنها را امکانپذیر کند.
بوترین افزود که هدف کلی این تغییرات، سادهتر کردن نحوه پردازش تراکنشها و فراهمکردن زمینه برای افزایش مقیاسپذیری است.
