در سال‌های نخست آغاز فعالیت «بیت کوین»، بانک‌ها حرف زیادی برای توضیح در خصوص این نوع ارزها نداشتند. اخیرا، ارزهای دیجیتال به هر حال عمده تیتر‌های روز خبری را به خود تخصیص داده و هر روزه طیف وسیع‌تری از مشتریان را به خود تخصیص می‌دهند. به همین خاطر، بانک‌ها باید موضع خود در خصوص این نوع ارزها را روشن کنند.
خطر‌های پیش روی استفاده از ارز‌های دیجیتال به خوبی مستند‌‌‌‌سازی شده‌اند. نوسان ارزش ارزهای دیجیتال موضوعی است که آنها را از دیگر اقسام ارزها و یا ابزار‌های سرمایه‌گذاری جدا می‌کند. ازآنجا‌که نوسان ارزش ارز یکی از تهدیدات ابتدایی پیش روی بانک‌ها به حساب می‌آید، لذا نگرانی آنها از عدم صدور مجوز برای مشتریان خود جهت خرید ارزهای دیجیتال به امید حفظ ارزش سرمایه گذاری مشتریان قابل درک است. خطر پیش روی بانک‌ها این است که در صورت افت ارزش ارز مشتریان، آنها دیگر قادر به بازپرداخت اعتبارات و یا وام های قابل توجه دریافتی خود از بانک‌ها نخواهند بود.
یکی دیگر از دلایل بی میلی بانک‌ها به استقبال از ارزهای دیجیتال مساله امنیت این نوع از ارزها‌ست. ازآنجا‌که رمزنگاری ارز‌های دیجیتال شیوه اصلی و رایج برای انتقال این نوع ارز‌ها به حساب می‌آید، پرونده‌های سریالی متعدد از مواردی وجود دارند که مشتریان پول خود را بر اثر حملات گسترده هکر‌ها از دست داده‌اند. بنابر دیگر اتهامات وارد شده علیه ارزهای دیجیتال، ایجاد قابلیت رمزنگاری‌های ناشناس برای کاربران است که می تواند آنها را به سمت پولشویی و طرح‌های جعلی مالی سوق دهد.

 

ارزهای دیجیتال

با این حساب، فهم اینکه چرا بانک‌ها علاقه‌ای به استقبال و پذیرش استفاده از ارزهای دیجیتال ندارند ساده به نظر می‌رسد. اما راه حل‌های احتمالی برای حل این مشکلات نیز وجود دارند: ماه گذشته، کمیته خزانه‌ داری انگلیس، چشم‌اندازی از ارزهای دیجیتال به عنوان «غرب وحشی» ارائه کرد که نیازمند وضع مقررات در خصوص این نوع از ارزها وجود دارد. اما این کمیته همچنین پیشنهاد کرد که وضع چنین مقرراتی می تواند انگلیس را به عنوان هاب تجاری و توسعه دیجیتال مطرح کند. چنین قوانینی می‌توانند بسیاری از مشکلاتی که بانک‌ها در حال حاضر با ارز‌های دیجیتال دارند را برطرف کرده و توسعه فضای ارز دیجیتالی را به عنوان فضایی سودمند دوطرفه هم برای مشتریان و هم برای موسسات مالی در بر داشته باشد.
آن دسته از حملات سایبری که منجر به از دست رفتن پول مشتریان می‌شوند، زمانی رخ می‌دهند که بودجه مالی در بخش مبادلات متمرکز است و نه در دست خود مالکان خصوصی. مقرر نمودن قوانین مربوط به ذخیره سازی ارزهای دیجیتال احتمالا منجر به ترویج آموزش در زمینه امن‌ترین راه‌های حفظ سرمایه‌های دیجیتال میان صاحبان این دسته از ارزها خواهد شد.
در حقیقت سیستم «بلاک چین»، به عنوان تکنولوژی مبتنی بر مبتنی بر ارزهای دیجیتال به دلیل ماهیت دارای قابل بهره‌برداری یکسان و تغییر ناپذیر خود برای بانک‌ها بسیار ارزشمند به حساب می‌آیند. این یکی از امن‌ترین تکنولوژی‌هایی است که همواره به دلیل مورد استفاده بودن در مبارزه با پولشویی و تقلب رو به ارتقاء بوده است.

 

ارزهای دیجیتال

هر کدام از نمونه های منابع مالی جا به جا شده در در بلاک چین ثبت می شوند. به این معنا که در اصل، جریان پول در هر مرحله‌ای می‌تواند مورد ردیابی قرار گرفته و همین امر، استفاده از ارزهای دیجیتال به عنوان ابزاری جهت پولشویی پول‌های کثیف را از دست تبهکاران می‌گیرد. با حمایت از قانونگذاری و وضع مقررات در جهت حصول اطمینان از اینکه مالکان ارز‌های دیجیتال، همانگونه که مالکان سرمایه‌های عادی تحت نظارت قرار دارند، تحت نظارت و مراقبت قرار دارند، ارز‌های مبتنی بر سیستم بلاک چین نیز می‌توانند نهایتا تاثیری عمیق بر کاهش میزان موفقیت تقلب‌های مالی گسترده ایفا کند.
هنوز هیچ پاسخ ساده و قطعی برای پاسخ به این سوال که آیا بانک‌ها باید از ارز‌های دیجیتال بیشتر استقبال کنند یا خیر، وجود ندارد. هنوز تهدیدات بالقوه ناشی از سود‌های بالقوه وجود دارند و حقیقت این است که هنوز میزان آنها در اطراف ما آنقدر زیاد نیست که قادر به فهمشان باشیم. مقابله بخش مالی به عنوان بخش تحت نظارت نهاد‌های قدیمی و سنتی با ارز‌های دیجیتال اشتباه خواهد بود؛ اما از سوی دیگر نیاز به برقرار نمودن سیستم امنیتی جهت حفظ مصونیت آنها داریم. مسلما بخش مالی می‌بایست در آینده ارز‌های دیجیتال را مانند دیگر سرمایه‌های مالی بپذیرد.

نوشته: مدیرعامل شرکت «کوآنتکسا»